[ad_1]
ایمان گودرزی؛ تیم ملی فوتبال ایران اواسط آذرماه به جام ملتهای آسیا خواهد رفت و با دقت به زمان اندکی که تا اغاز بازیها باقی مانده باید حذف برخی چهرهها را قطعی دانست. فهرستی که اخیراً از سوی امیر قلعهنویی به تیم ملی فراخوانده شد، به گمان زیاد بازیکنان نهایی او برای وجود در جام ملتهای آسیا می باشند و دور از انتظار است که تغییرات آنچنانی در لیست او تشکیل بشود. احتمالا از بین بازیکنانی که اخیراً به تیم ملی دعوت شدند، تنها یکی دو تحول مختصر را بتوان در ذهن متصور می بود و جز همین تغییرات محدود تیم ملی جابهجایی نخواهد داشت.
در لیستی که قرار است بزودی از سوی سرمربی تیم ملی به کنفدراسیون فوتبال آسیا معارفه بشود تا در جام ملتهای آسیا وجود یابند غیبت ۳ چهره اسبق استقلالی که از این باشگاه به باشگاههای خارجی رفتند و لژیونر شدند، قطعی است. بازیکنانی که با درخشش در استقلال تبدیل به مردانی اثرگذار شدند و حتی لقب جوان اول تیم را هم به خود تعلق دادند اما اکنون اثری از آنها در فهرست نهایی تیم ملی دیده نمیبشود و باید با جام ملتهای آسیا خداحافظی کنند.
۱: اللهیار صیادمنش
با اهمیت ترین چهره غایب اسبق استقلالی تیم ملی ایران اللهیار صیادمنش است. بازیکنی که از استقلال به ترکیه رفت، یک فصل در اوکراین می بود و درنهایت با انتقالی پرسروصدا به تیم هال سیتی انگلیس پیوست تا یکی از معدود بازیکنان تاریخ فوتبال لقب بگیرد که توانسته در لیگ انگلیس بازی کند. صیادمنش اما بهعلت ضعف فنی وجود در تیم ملی را از دست نداده است. صدمه دیدنهای پیدرپی که از ابتدای دوران وجود او در فوتبال گریبانش را گرفته با اهمیت ترین دلیلی است که این بازیکن را از تیم ملی دور کرده است. صیادمنش در سالهایی که نامش مدام بهگفتن یک لژیونر نقل بوده، نتوانسته استمرار کافی در تیم ملی داشته باشد و صدمهدیدگیهای متعدد او را از بازیهای ملی عقب انداخته است. حال احتمالا اینطور تعبیر بشود که صیادمنش هم چنان شانس و اقبال تعداد بسیاری برای بازی در تیم ملی دارد و از سن مناسبی برخوردار است اما صدمهدیدگیهای مکرر به آینده او در تیم ملی ایران صدمات بسیاری داخل کرده و در حالی که این بازیکن میتوانست لقب یکی از جوانترین بازیکنان حاضر در جام ملتهای آسیای قطر را به خود تعلق دهد، باید از فرسنگها دورتر فقط نظارهگر بازی تیم ملی در این تورنمنت باشد.
۲: امیرحسین حسینزاده
هیچ کس از یاد نمیبرد که امیرحسین حسینزاده در فصلی که استقلال با فرهاد مجیدی جام قهرمانی لیگ برتر را تصاحب کرد، چه زحماتی در خط دعوا استقلال کشید. حسینزاده بهگفتن یک چهره گمنام و ناشناخته در ترکیب استقلال رشد کرد و تبدیل به یک مهره کلیدی و غیرقابل چشمپوشی در خط دعوا تیمش شد. حسینزاده آنقدر درخشید که در نهایت توانست در قاب چشمان مدیران متمول باشگاه شارلروای بلژیک قرار بگیرد و به این سرزمین سفر کند و به یکی از لژیونرهای فوتبال ایران تبدیل بشود. شدت انتقال حسینزاده از استقلال نیز به همانند صیادمنش زیاد بالا می بود و این بازیکن نیز همانند صیاد زیاد سریع راهی لیگهای خارجی شد تا اشکار بشود که توانایی قابل توجهی در فوتبال دارد. حسینزاده همزمان نیز به تیم ملی هم دعوت شد و حتی در دوران مربیگری کارلوس کیروش تا اغاز سفر به جام جهانی نیز پیش رفت اما درنهایت از لیست جا ماند تا درخشش او محدود به بازی باشگاهی بشود اما حسینزاده عمر کوتاهی در بیشترین سطح داشت و زیاد سریع از تیم شارلروا فاصله گرفت و به تراکتور رفت. حسینزاده در حالی تراکتور را برگزید که میتوانست بار دیگر با وجود در استقلال خود را احیا کند و تبدیل به یک چهره محبوبتر بشود اما انتخاب تراکتور نیز به همانند انتخاب شارلروا برای او عایدی مساعد نداشت و او را از موقعیت وجود در تیم ملی نیز دور کرد. حسینزاده اکنون برای برگشت به تیم ملی باید چشم به راه آخر جام ملتها باشد چون عملاً او اقبالی برای ورود به لیست ندارد و احتمالا برگشت به استقلال در آینده راه را پیش روی این بازیکن هموار سازد.

۳: مهدی قایدی
از حق نگذریم مهدی قایدی هرگاه به تیم ملی دعوت شد، کارکرد بدی از خود به جا نگذاشت اما انگارً امیر قلعهنویی سبک بازی این مهاجم را نمیپسندد و ترجیح میدهد از بازیکنانی در خط دعوا تیمش منفعت بگیرد که هم ازمایش ها بیشتری در فوتبال اروپا و تیم ملی داشته باشند و هم این که از قوت فیزیکی مناسبتری منفعتمند باشند. این که اگر قایدی در استقلال بازی میکرد و همین شرایط را در تیم ملی داشت یقیناً قابل تأمل است و احتمالا اگر این بازیکن هم چنان عضو باشگاه استقلال می بود و در خط دعوا آبیها میدرخشید احتمالا سرنوشت فرد دیگر انتظارش را میکشید اما دوری از استقلال و افت فشارهایی که میتوانست از جانب هواداران استقلال سرمربی تیم ملی را دربربگیرد و تبدیل وجود قایدی در تیم ملی بشود، دست سرمربی تیم ملی را باز گذاشته تا با خیال آسودهتری روی نام این بازیکن قلم قرمز بکشد و او را از تیم ملی کنار بگذارد. قایدی در دوران وجود اسکوچیچ چندین دفعه در خط دعوا تیم ملی به کار گرفته شد و آن دوران بهعلت درخشش بسیار در خط دعوا استقلال مدام در لیست تیم ملی می بود اما انتقال مجدد به لیگ امارات و دور شدن از استقلال جهت شد تا قایدی نیز با این که در هفتههای تازه گلهای ارزشمندی در ترکیب الاتحاد کلباء به ثمر رسانده، اما از تیم ملی فاصله بگیرد.

آینده متعلق به این ۳ نفر
در بین دور شدههای اسبق استقلال از تیم ملی احتمالا بتوان نام امید نورافکن را هم قرار داد اما پرواضح است که اگر این بازیکن دچار صدمه دیدن نمیشد، از سوی قلعهنویی به تیم ملی فراخوانده میشد و سبک بازی این بازیکن به طوری است که هر مربی را برای به کارگیریاش وسوسه میکند. به هر حال نورافکن نیز اکنون عضو باشگاه سپاهان است و سالهای متمادی از آخرین بار که او در ترکیب تیم استقلال دیده شد میگذرد و هم چنان شانس برای برگشت دارد. اما درمورد صیادمنش، حسینزاده و مهدی قایدی احتمالا بتوان به خلق یک آینده دلنشین برای هر سه امیدوار می بود. احتمالا آینده تیم ملی متعلق به همین بازیکنان باشد. بازیکنانی که از لحاظ سبک بازی تا حدی شباهتهایی به هم دارند؛ هر سه تکنیکی و دارای شدت قابل دقت در انتقال توپ. با این حال اگر این سه بازیکن میخواهند در آینده به گزینه جدیتری برای وجود در خط آتش تیم ملی تبدیل شوند باید بر آمادگی خود بیفزایند. وجود در لیگهای خارجی میطلبد که چند برابر تیمهای داخلی درخشش داشته باشی. احتمالا حسینزاده به همین جهت از اروپا به ایران بازگشته اما باید دقت داشت که فاکتور بازی در استقلال زیاد مهم است و باید این نوشته را زیاد جدی گرفت.
۲۵۷ ۲۵۱
منبع