جنگنده ساخت بوئینگ که حریف اف-۳۵ لاکهید مارتین نشد_دانشجو

از زمان اراعه در سال ۲۰۰۶، جنگنده F-35 ساخت لاکهید مارتین به نماد نیروی هوایی و ناوگان جت های جنگنده ایالات متحده تبدیل شده است. ریشه های F-35 به پروژه جنگنده سبک وزن معمولی مقرون به صرفه (Common Affordable Lightweight Fighter (CALF)) برمی گردد که بعداً در دهه ۱۹۹۰ در برنامه جنگنده تهاجمی مشترک (Joint Strike Fighter (JSF)) ادغام شد. در آخر بوئینگ و لاکهید مارتین به ترتیب نسخه های اولیه X-32 و X-35 را برای انتخاب مطرح نهایی توسط نیروهای هوایی چندین سرزمین اراعه کردند.

به حرف های وزارت نیروی دریایی ایالات متحده (DON)، طراحی نهایی در نهایت به X-35 تعلق گرفت، وقتی که لاکهید مارتین قرارداد گسترش و نمایش سیستم (SDD) را در اکتبر ۲۰۰۱ دریافت کرد.

گسترش Boeing X-32

• خدمه: ۱ نفر
• طول: ۱۳.۷۲ متر
• طول بال ها: ۱۰.۹۷ متر
• ارتفاع: ۵.۲۸ متر
• حداکثر وزن برخاست: ۱۷,۲۰۰ کیلوگرم
• موتور: ۱ موتور توربوفن بعد سوز Pratt & Whitney YF119-PW-614
• پیشرانه: ۲۸,۰۰۰ پوند (۱۲۰ کیلو نیوتن) پیشرانه خشک، ۴۳,۰۰۰ پوند (۱۹۰ کیلو نیوتن) با بعد سوز

برای بوئینگ، صنایع دفاعی همیشه قسمت مهمی از تجارت آن بوده است. به گفتن مثال، این کمپانی در سال ۱۹۹۷ می بود که شرکت مشهور مک‌دانل داگلاس را خریداری کرد. مطابق پرونده‌های کمیسیون بورس و اوراق بهادار (SEC) این شرکت، درآمدهای عملیاتی مربوط به هواپیماهای تجاری در سال های ۱۹۹۶ و ۱۹۹۷ به ترتیب ۵۶ و ۵۹ درصد از کل درآمدهای بوئینگ در این سال ها را راه اندازی می داده است.

بوئینگ به گسترش X-32 در ادامه گفت و در اواخر دهه ۱۹۹۰ و اغاز دهه ۲۰۰۰ به نقاط عطف مهمی دست یافت. در دسامبر ۱۹۹۸، این شرکت خبرداد که بازدید نهایی طراحی این جت جنگنده را تکمیل کرده است و جزئیات بدنه هواپیما، نیروی پیشران، زیرسیستم ها، سیستم های حمایتو برنامه های آزمایش پرواز نهایی شده است. بوئینگ دو فروند X-32 ، یک فروند X-32A و یک فروند X-32B ساخت و اولین پروازهای آن ها را برای سال ۲۰۰۰ برنامه ریزی کرد.

به ادعای بوئینگ، X-32A نشان می داد که چطور طراحی آن «نیاز نیروی هوایی ایالات متحده به هواپیمایی که از فرودگاه های معمولی پرواز می کند، و نیاز نیروی دریایی ایالات متحده به هواپیمایی که از روی ناوهای هواپیمابر پرواز می کند، را برآورده می کند». در همین حال، X-32B «قابلیت های منحصر به فرد برخاست مختصر و فرود عمودی مورد نیاز تفنگداران دریایی ایالات متحده و نیروی دریایی سلطنتی بریتانیا را به عکس می کشید».

• حداکثر شدت: ۱,۹۳۱ کیلومتر بر ساعت در ارتفاع
• حداکثر شدت: ۱.۶ ماخ
• برد در نسخه نیروی هوایی: ۱,۵۷۴ کیلومتر
• برد در نسخه نیروی دریایی: ۱,۳۸۹ کیلومتر
• برد در نسخه تفنگداران اختصاصی دریایی: ۱,۱۱۲ کیلومتر

جنگنده X-32A اولین پرواز خود را در سپتامبر ۲۰۰۰ انجام داد و خلبان آزمایشی ارشد بوئینگ، فرد ناکس، اظهار داشت که پرواز با این هواپیما لذت قسمت بوده است. چند ماه سپس، X-32A از دیوار صوتی عبور کرد و اولین پرواز مافوق صوت خود را در ۲۱ دسامبر ۲۰۰۰ به آخر رساند. بوئینگ آزمایش پرواز X-32A را در فوریه ۲۰۰۱ به آخر رساند.

• توپ ها: توپ ۲۰ میلیمتری M61A2، توپ ۲۷ میلیمتری Mauser BK-27
• موشک ها: ۶ موشک هوا به هوای AMRAAM، دو موشک هوا به هوای AMRAAM
• بمب ها: ۲ بمب ۹۰۰ کیلوگرمی در کلاس بمب های هدایت شونده
• نقاط اتصال خارجی: ۶,۸۰۰ کیلوگرم از انواع گوناگون نقاط اتصال بیرونی برای سلاح های هدایت شونده، موشک های ضد تشعشع برای ماموریت های سرکوب دشمن، سلاح های هوا به سطح و مخزن سوخت های اضافی

باختن قرارداد به F-35

با این حال، علیرغم بهترین تلاش های بوئینگ، قرارداد برنامه SDD به لاکهید مارتین اعطا شد. بر پایه گزارش سالانه بوئینگ در سال ۲۰۰۱، این شرکت هزینه ای ۴۶ میلیون دلاری را برای برنامه Joint Strike Fighter و دارایی های تشکیل بی ثمر ثبت کرد. لاکهید مارتین در گزارش سالانه خود برای سال ۲۰۰۱ او گفت که بعد از برنده شدن در این قرارداد، سفارشاتی به قیمت ۱۸ میلیارد دلار ثبت کرده است.

در طول مرحله SDD، تیم تحت رهبری لاکهید مارتین ۲۲ فروند هواپیما (۱۴ هواپیمای مخصوص پرواز آزمایشی و ۸ فروند هواپیمای آزمایش زمینی) تشکیل کرد.

این شرکت برآورد کرد که تشکیل کم‌مقدار این جت جنگنده، که «پیش‌بینی می‌شد سنگ بنای توانایی دفاعی آینده برای ایالات متحده و شرکای متحدش باشد» در سال‌های ۲۰۰۶-۲۰۰۵ اغاز خواهد شد. لاکهید مارتین تصمیم داشت از سال ۲۰۱۲ جنگنده اف-۳۵ را با نرخ بالاتری تشکیل کند.

بازدید اجمالی محصول تاریخی بوئینگ نشان می دهد که X-32A و X-32B به ترتیب ۶۶ و ۷۸ پرواز آزمایشی انجام دادند. در حالی که بوئینگ و محصولش برنده قرارداد جنگنده تهاجمی مشترک نشد، اما این شرکت مدعی شده که آن را به گفتن یک “اندوخته گذاری استراتژیک” در نظر گرفته است. این بدان علت می بود که این برنامه تبدیل «پیشرفت‌های تعداد بسیاری در فناوری پنهانکاری و راه حلهای طراحی و ساخت» شد و دستاوردهای آن در گسترش و ساخت جنگنده F/A-18E/F Super Hornet و پرنده بدون سرنشین X-45a مورد منفعت گیری قرار گرفت.

X-32A و X-32B با یک خلبان، حداکثر بردی بین ۱,۱۱۱ تا ۱,۵۷۴ کیلومتر داشتند، طول بال آن ها به ۹.۱ متر می رسید. این جنگنده توسط یک توربوفن JSF-119-PW-614 ساخت پرت اند ویتنی کار می‌کرد که بیشتر از ۴۲,۰۰۰ پوند نیروی پیشرانه تشکیل می‌کرد تا این نسخه مفهومی از جنگنده ای نسل پنجمی را به هوا ببرد که وزن آن ۲۲,۶۷۹ کیلوگرم می بود.