[ad_1]
به گزارش دانشجو
به نقل از دانشجو، هنگامی از آداب زیارت میگوییم، آداب سفر را هم شامل میشود؛ از این جهت دقت به سیره نبوی و پیشنهادهای اهل بیت وحی علیهم السلام در این باره الزامی است. از جمله مواردی که برای آداب سفر بر شمردند، انتخاب همراه خوب و رفیق راه است. از رسول خدا صلی الله علیه و آله نقل است «الرَّفیقُ ثُمَّ الطَّریقُ»؛ یعنی اول رفیق را انتخاب کن و سپس سفر کن.
این حدیث دو وجه معنی میتواند داشته باشد:
اول این که انسان به تنهایی به مسافرت نرود، هم چنان که رسول خدا صلی الله علیه و آله در حدیثی دیگر طیّ وصیتشان به امیرالمؤمنین علیهالسلام فرمود: یا علی، مبادا به تنهایی سفر کنی؛ چون شیطان همراه شخص تنها است. یا علی! هرکس به تنهایی سفر کند، به گمراهی و لغزش افتد و حتی دو نفر نیز گمراهند و کمترین تعداد برای سفر، سه نفر است؛ لَا تَخْرُجْ فِی سَفَرٍ وَحْدَکَ فَإِنَّ الشَّیْطَانَ مَعَ الْوَاحِدِ وَ هُوَ مِنَ الِاثْنَیْنِ أَبْعَدُ یَا عَلِیُّ إِنَّ الرَّجُلَ إِذَا سَافَرَ وَحْدَهُ فَهُوَ غَاوٍ وَ الِاثْنَانِ غَاوِیَانِ وَ الثَّلَاثَهُ نَفَرٌ قَالَ وَ رَوَى بَعْضُهُمْ سَفْرٌ. (وسائل الشیعه، ج ۸، ص ۳۰۰)
دوم این که انسان باید با رفیق خوب به مسافرت برود. امیرالمؤمنین علیهالسلام فرمود «لا تَصْحَبَنَّ فی سَفَرٍ مَنْ لا یری لَک الْفَضْلَ عَلَیهِ کما تَری لَهُ الْفَضْلُ عَلَیک؛ با فردی که مطابق فضیلتی که تو برای او بر خودت میبینی، فضیلتی برای تو بر خودش نمیبیند، همراه نشو.» (بحارالأنوار، ج ۷۶، ص ۲۶۷) آن حضرت در روایتی دیگر فرمود «سَلْ عَنِ الرَّفیقِ قَبْلَ الطَّریقِ وَ عَنِ الْجارِ قَبْلَ الدَّارِ.»؛ یعنی از دوست، قبل از سفر و از همسایه، قبل از خانه جویا شو. در نهایت، انسان نه تنها در سفر بلکه در همه طول زندگی نباید با انسانهای بیتقوا و سبکسر دست دوستی دهد. در پیشنهادهای امیرالمؤمنین علیهالسلام میخوانیم «وَ إِیَّاکَ وَ مُصَادَقَهَ الْفَاجِرِ، فَإِنَّهُ یَبیعُکَ بالتَّافِهِ»؛ از دوستی با انسان فاجر بپرهیز، چرا که تو را به اندک چیزی میفروشد.»
انتهایمطلب/
دسته بندی مطالب
منبع