«دین به چه درد می خورد!؟»_دانشجو

به گزارش دانشجو،‌ چاپ پنجم کتاب «دین به چه درد می‌خورد!؟» تاثییر سید مهدی شجاعی در پنجاه و شش صفحه نیم وزیری توسط نشر نیستان انتشار و روانه بازار کتاب شد. نسخه الکترونیکی کتاب نیز از درگاه طاقچه و کتابراه قابل دریافت است.

 نام سید مهدی شجاعی برای تعداد بسیاری از مخاطبان ادبیات به اختصاصی ادبیات با درون مایه دینی و اجتماعی در ایران شناخته شده است. شجاعی توانایی پخته‌ای در گفتن عارفانه و زیبای زندگی ائمه و نیز قلمی تند در بازخوانی انتقادی رفتارهای اجتماعی در قالب داستان مختصر و بلند دارد آن‌چنان‌که سال‌ها بعد از انتشار کردن زیاد از کتاب‌های او در این دو دسته کماکان مخاطبانی از نسل جوان جامعه نیز به سراغ این دست آثار وی رفته و از آنها منفعت می‌برند.

شجاعی در «دین به چه درد می‌خورد!؟» دست به تلفیقی قشنگ از این دو توانایی سترگ زده است و اثری خلق کرده که نه داستان است و نه متنی عارفانه. بلکه با درون مایه‌ای از طنزی ملایم و یقیناً با منفعت گیری از عناصر زبانی ساده به جستوجو بازخوانی استفهامی از چالش‌های دین‌داری در عصر مدرن است.

شجاعی برای این نوشته کتاب خود را با روش اثبات معکوس اغاز می‌کند و با برشمردن برخی از صدمه‌های اجتماعی و فرهنگی ساختارهای زیستی در جامعه دین‌مدار و قدم به قدم جلو آمدن و نفی کردن گزاره‌های ساده استنتاج شده از این نوشته، درمورد کارکردهای واقعی دین‌مداری در زندگی اجتماعی به سخن بگویید پرداخته است.

هنر شجاعی در این متن ترسیمی دقیق و بدون جانب‌داری از مختصات زندگی و زیست در دنیای پیرامونی انسان معاصر است و ترسیم مختصات و بایسته‌های آن. در ادامه وی به سراغ نقاط اصطکاک بین اندیشه دین‌مدارانه با این زندگی تازه می‌رود و تلاش می‌کند با قرار دادن خود در مقام مخاطب جواب‌های او به سوال‌هایی که قرار است نویسنده را با اثبات سوال محوری کتاب رساند را به شکلی منطقی و باورپذیر بازخوانی و تحلیل کند و او را به استنتاج نتیجه مطلوب خود هدایت کند.

شجاعی که پیش از این در قالب داستان و نیز متون روایی در این عرصه سخن بگویید کرده است، در این تاثییر تازه به ساخت و بافت تازه‌ای از متن دست اشکار کرده که حاصل آن تشکیل متنی است که نه سنگینی متون تخصصی و علمی را برای مخاطب خود به همراه دارد و نه همانند یک متن داستانی است که امکان ربط هر مخاطبی با آن مهیا نیست. متن روایی ـ استنتاجی این کتاب ابزاری است برای ربط توده‌های گسترده مردم علاقه‌مند به خوانش متنی درمورد یکی از با اهمیت ترین موضوعات جاری در زندگی شخصی و اجتماعی آنها و یقیناً در این بین نویسنده هنر این را داشته است تا در خلق این متن زبان و شیوه روایتی را به کار ببندد که همه‌خوان باشد.

انتهای مطلب/