[ad_1]
به گزارش دانشجو
به نقل از دانشجو، بیعت با امام زمان ارواحنا له الفداه دارای الزامها و بایستههایی است که ضمانت به آن و پایبندی بر الزامات آن، نشاندهنده رشد جامعه چشم به راه در دوران غیبت حضرت است.
حجت الاسلام محسن میراحمدی، کارشناس دینی، در نوشتاری به اهمیت نوشته بیعت با امام زمان علیه السلام پرداخته و آن را مسئولیتی جدی بر مسئولیت مسلمانان دانسته است.
اهمیت پایبندی به ضمانت در برابر امام زمان (ع)
نوشته بیعت امر زیاد مهمی است. چون هنگامی انسان بیعت میکند، متعهد میشود و پایبندی به این ضمانت مسئولیتی سنگین دارد. بیعت با امام زمان علیه السلام، که در واقع تجدید عهد است، به این معنی نیست که برای اولین بار با ایشان عهد میبندیم، بلکه ما پیمان خود را تازه میکنیم. این تجدید بیعت مسئولیتی بزرگ بر دوش انسان میگذارد.
هنگامی با امام زمان علیه السلام بیعت میکنیم، معنی آن فقط این نیست که آماده شهادت هستیم، چرا که حضرت همین اکنون هم فداییان کافی دارند. بلکه معنی آن این است که ما آمادهایم تا ایشان را در اداره جهان پشتیبانی کنیم، و این ماموریتای زیاد دشوارتر از فدا شدن است. در زمان جهاد و شهادت، هرچند کار زیاد ارزشمندی انجام میشود، اما زمان حکومتداری ماموریت های سنگینتری بر مسئولیت ما قرار میگیرد.
بیعت با امام زمان علیه السلام و تجدید این بیعت به معنی آمادگی برای پشتیبانی ایشان در اداره جهان است. این کار نیاز به پایداری، صفا و خلوص نیت زیاد دارد. در جنگ و دفاع، خلوص نیت به راحتی به دست میآید، اما در مقام اداره جامعه، این خلوص به چالش کشیده میشود. تعداد بسیاری از افراد هنگامی در جایگاه مدیریت قرار میگیرند، ایمانشان سست میشود و عهدهای خود را فراموش میکنند. فردی که در مقام مدیریت و مسئولیت قرار گیرد و هم چنان روحیه جهادی و خلوص خود را نگه داری کند، کاری زیاد دشوار انجام داده است.
وقتی که امام زمان علیه السلام تجدید عهد ما را بپذیرند، ظهور خواهند کرد. این تجدید عهد مسئولیتی است که باید آن را جدی بگیریم و درمورد لوازم و شرایط آن به خوبی فکر کنیم. در صدر اسلام نیز تجدید عهد و تجدید پیمانها انجام میشد، و امروز نیز ما باید با آمادگی کامل برای این کار بزرگ آماده شویم.
اگر فردی سوال کرد چرا شما نهم ربیع را به گفتن روز تجدید عهد و پیمان با امام زمان (عج) قرار دادید، میتوانید جواب دهید که بله، این نوشته دارای سابقه در تاریخ اسلام است. در برخی از لحظات حساس، خداوند دستور داده است که مؤمنین برگردند و با پیامبر خدا صلىالله علیه و آله مجدد بیعت کنند. نمونه بارز آن، بیعت رضوان است که در آن، خداوند به مؤمنین دستور داد مجدد با رسول خدا بیعت کنند.
به این علت، تجدید بیعت در لحظاتی که شرایط اقتضا میکند، امری مرسوم و اجرایی بوده است. در دعای عهد، ما هر روز با امام زمان علیه السلام پیمان میبندیم. حال اگر این دعای عهد به طور خاص یک بار در سال، در اغاز ولایت امام عصر (عج) و در نهم ربیعالاول توسط همه مؤمنین به طور جمعی برگزار شود، شکوه و زیبایی خاصی خواهد داشت.
اما ملزوم است به لوازم این تجدید عهد دقت کنیم. اکنون، غیر از دستورات عمومی دین، ولایتمداری و تبعیت از مولا که در ذهن همه مؤمنین هست، باید ببینیم چه کار خاصی را باید در این تجدید عهد با امام زمان (عج) انجام دهیم. یعنی باید اشکار کنیم که در این بیعت، چه مسئولیتی را به مسئولیت میگیریم و چطور باید پای آن بایستیم.
در این مراسم تجدید عهد، بهتر است کاری کنیم که این روز به نوعی تبدیل به یک امتحان شود؛ به شکلی که سال سپس هنگامی دعوت خواهد شد، برخی از افراد بگویند این بیعت و عهد کار سختی است و امکان پذیر همه نتوانند از بعد آن بربیایند. این کار نیاز به دقت اختصاصی دارد.
انتهای مطلب/
دسته بندی مطالب
[ad_2]منبع