جواب امام علی به هراس خودی ها در برابر تهدید دشمن_دانشجو

به نقل از دانشجو، از ویژگی‌های بارز مردان خدا و مبارزان راه حق، عدم پذیرفتن ذلت در برابر تهدیدهای دشمن یا در برابر خواسته‌های نابجای آنهاست. آنان به هیچ‌وجه حاضر نیستند کرامت و عزت خود را به بهای پذیرفتن ظلم یا تسلیم در برابر ستمگران از دست بدهند. در قاموس این انسان‌های الهی، زندگی با ذلت قیمت ندارد و تنها مرگ با عزت است که آنان را به قله سعادت می‌رساند.

مردان خدا با تکیه بر ایمان و یقین به قولهای الهی، در برابر تهدیدهای دشمنان و فشارهای بیرونی مقاومت کرده و تسلیم نمی‌شوند. از نگاه آنان، هرگونه عقب‌نشینی از حق و ایستادگی در برابر ظلم، خیانتی به رسالت الهی و اهداف متعالی است که در پیش گرفته‌اند؛ به این علت، مدام مسیر عزت و شرافت را در پیش می‌گیرند، حتی اگر به قیمت جانشان همه شود.

برخی افراد، نخبگان و یا حتی مسئولان حکومتی را مشاهده می‌کنیم که در روبه رو تهدیدات دشمن به روشای منفعل حرکت می‌کنند. این انفعال زیاد تر ریشه در هراس و تردیدهای درونی آنان دارد که ناشی از عدم مطمعن به نفس و این چنین نداشتن آگاهی کافی از اهداف و آرمان‌های ملت است. این هراس جهت می‌شود که آنان به جای ایستادگی و اتخاذ تصمیمات قاطع، به عقب‌نشینی و تسلیم در برابر فشارهای دشمن روی آورند و در نتیجه، شرایط را برای تداوم سلطه و نفوذ دشمن فراهم کنند.

این نوع حرکت نه‌تنها علتتضعیف روحیه ملی و اجتماعی می‌شود بلکه جلوتر از آن، موجبات تعضیف جایگاه قیمت‌های اسلامی در افکار عمومی دنیا را فراهم می‌کند. این در حالی است که دین مبین اسلام هیچ گاه به مسلمانان اجازه نداده در برابر دشمن منفعل حرکت کنیم و درون ما تزلزلی نسبت به تهدیدات آنها تشکیل شود بلکه به ما آموخته در برابر دشمنِ تا بُن دندان مسلح، باید مسلح شد و در روبه رو تهدیداتشان قاطعانه ایستاد و از آرمان‌های  دین تا پای جان دفاع کرد. هرچند در مواقعی باید عنصر تقیه را پیش گرفت و تا جای ممکن تا لب مرز جهاد با دشمن هماوردی کرد؛ منتها اگر همین دشمن کمر همت به جنگ مستقیم با ما را بست، باید لباس رزم بر تن کرد و به مقابله با او پرداخت.

امیرالمؤمنین علیه‌السلام طی یک سخنرانی که در پی تهدید معاویه بین لشکریان عیب کرد، فرمود: «آنان (معاویه و اعنوانش) شما را به جنگ دعوت کرده‌اند، بعد یا بر ذلت و عقب‌نشینی در جایگاهتان تسلیم شوید، یا شمشیرها را با خون سیراب کنید تا خود از آب سیراب شوید.» سپس آن امام بزرگوار ادامه خواهند داد «بعد بدانید که مرگ در زندگی‌ای است که در آن مغلوب و ذلیل باشید، و زندگی حقیقی در مرگی است که در آن غالب و پیروز باشید.»  قَدِ اِسْتَطْعَمُوکُمُ اَلْقِتَالَ فَأَقِرُّوا عَلَى مَذَلَّهٍ وَ تَأْخِیرِ مَحَلَّهٍ أَوْ رَوُّوا اَلسُّیُوفَ مِنَ اَلدِّمَاءِ تَرْوَوْا مِنَ اَلْمَاءِ فَالْمَوْتُ فِی حَیَاتِکُمْ مَقْهُورِینَ وَ اَلْحَیَاهُ فِی مَوْتِکُمْ قَاهِرِینَ.

این جمله به این معناست که زندگی کردن در حالی که فرد مغلوب، ذلیل و تسلیم در برابر ظلم و ستم باشد، در واقع مرگ است؛ چون این چنین زندگی فاقد عزت و شرافت است، اما اگر فردی در راه حق و مقابله با ظلم کشته شود، آن مرگ در حقیقت زندگی جاودان و ارزشمندی است، چون در این راه، عزت و کرامت نگه داری شده و پیروزی معنوی به دست آمده است. امیرالمؤمنین علیه‌السلام در این جمله به اهمیت ایستادگی و مقاومت در برابر ظلم، حتی به قیمت جان، پافشاری می‌کنند.

ایستادگی مردم فلسطین در برابر اشغالگران، تحقق عینی سخن امیرالمؤمنین علیه‌السلام است. آنان با فهمیدن این حقیقت که مرگ در مسیر مقاومت به معنی زندگی جاودانه است، برای نگه داری عزت و کرامت خویش و بازپس‌گیری سرزمین‌های غصب‌شده‌شان تلاش می‌کنند. در روبه رو، اسرائیل، با وجود برتری نظامی و پشتیبانی‌های خارجی، هیچ زمان نتوانسته بر روح مقاومت این ملت غالب شود، چرا که پیروزی حقیقی تنها از آن افرادی است که با عزت و برای حقیقت و عدل می‌جنگند، حتی اگر جان خود را از دست بدهند.

با این تعریف، کشته شدن در راه مقاومت و ایستادگی در برابر ظلم، عین عزت و سرافرازی است. هر قطره خونی که در این مسیر بر زمین می‌ریزد، نه تنها عزت و شرافت آن فرد را در برابر تاریخ و در برابر بشریت ثبت می‌کند، بلکه به همانند جرقه‌ای است که وجدان‌های خفته‌ی بشری را بیدار می‌کند. خون شهیدان این راه، به نوعی فریادی است که انسان‌های آزاده را به تأمل و عمل دعوت می‌کند. این خون‌ها یادآور این حقیقت می باشند که مقاومت در برابر ستم هرچند دشوار و پرهزینه باشد، اما پیامد آن بیداری ملت‌ها و آگاهی‌بخشی به وجدان جهانی نسبت به جنایت صهیونیست‌ها و غرب وحشی است.

همان‌گونه که امیرالمؤمنین علیه‌السلام فرمودند، مرگ در راه حق، زندگی حقیقی است و آن‌هایی که در مسیر دفاع از حق و عدل، حتی جان خود را از دست خواهند داد، در واقع بر دشمنان خود پیروز خواهد شد. این پیروزی نه تنها در صحنه‌ی مادی، بلکه در عرصه‌ی معنوی و تاریخی نیز تجلی می‌یابد.

انتهای‌مطلب/