پرورش عرفانی کودکان با اصول توحیدی در قصه ها_دانشجو

به نقل از دانشجو، نشست هم‌اندیشی علمی «بازتاب معنویت و عرفان در ادبیات کودکان» توسط گروه عرفان پژوهشکده حکمت و دین‌پژوهی با وجود صاحب‌نظران این حوزه و نویسندگان آثار کودک و نوجوان در پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی برگزار شد.

در ابتدای این نشست، حجت‌الاسلام علی فضلی، دبیر علمی هم‌اندیشی و مدیر گروه عرفان پژوهشگاه، با اشاره به مقصد از برگزاری جلسه اظهار داشت: این نشست به منظور برقراری ربط بین ادبیات کودک و عرفان اسلامی برگزار شده است.

او با اشاره به وجود کارشناسان حوزه در این مراسم او گفت: در این جلسه میزبان اساتیدی هستیم که هر یک در حوزه ادبیات کودک آثار بسیاری دارند و از نظرات ایشان در بازدید بازتاب معنویت و عرفان در ادبیات کودکان منفعت خواهیم برد.

گرمارودی، نخستین سخنران این هم‌اندیشی، با پافشاری بر لزوم همراهی جذابیت ساختاری و آموزش در ادبیات کودک، او گفت: باید بین نوشته و مضمون تفاوت قائل شد و دقت اختصاصی‌ای به منبع های مهم معنویت و عرفان یعنی کتاب و سنت داشت تا حقایق نهفته در آنها به‌درستی به کودکان منتقل شود.

سخنران بعدی نشست حجت‌الاسلام دانشمند می بود بعد از قرائت یک شعر کودکانه به امام زمان (عج)، نظر تأسیس موسسه‌ای با نام «عِبک» (عرفان برای کودک) را نقل کرد و او گفت: گزاره‌های دینی همانند آیه وجه‌الله و آیه الست می‌توانند مبنای او گفت و گو در ادبیات کودک قرار گیرند.

او این چنین به این سوال پرداخت که آیا ذهن کودک همانند لوحی سفید است یا توانایی تفکر و اندیشه‌ورزی دارد؟

پوروهاب، سخنران بعدی، او گفت و گو را به حوزه شعر کودک معطوف کرده و از سه رکن مهم شعر یعنی عشق، خرد و ادبیت سخن او گفت.

پوروهاب بر این باور می بود که بازآفرینی اشعار عارفانه باید با مراعات قوانین منطقی و شرایط اجتماعی انجام شود و این چنین از امکان رمزگویی در اشعار کودکانه و عارفانه سخن او گفت.

حجت‌الاسلام سبحانی‌نسب، سخنران چهارم، با مطرح سوال‌هایی درمورد مختصات عرفان برای کودکان، خویشتن‌شناسی و خداشناسی را از با اهمیت ترین مسایل عارفانه در ادبیات کودک دانست و به اصولی اشاره کرد که ویژگی‌های قصه‌های عرفانی را اشکار می‌کند.

حجت‌الاسلام مهاجرانی، پنجمین سخنران، ورود به او گفت و گو ادبیات کودک و عرفان را مبارک دانست و دو منفعت مهم آن را برشمرد: نخست، گسترش عرفان در بین مخاطبان کودک و نوجوان و دوم، طراوت‌بخشی به ادبیات کودکانه با درون‌مایه عرفانی.

او در ادامه به نقش عرفان در نوشته‌سازی، ساختار‌سازی و شخصیت‌سازی در ادبیات کودک اشاره کرد.

حجت‌الاسلام سیدی، سخنران ششم، با نگاهی صدمه‌شناسانه به این حوزه، سوال کرد: «کارکرد عرفان برای نوجوانان چه اندازه می‌تواند مؤثر باشد؟»

سیدی این چنین به لزوم انتقال معنی زندگی از طریق نگاه عرفانی به نوجوانان و راهکارهای عارفانه برای تشکیل زیست معنوی اشاره کرد.

منفرد، هفتمین سخنران، با پافشاری بر نیاز مبرم کودکان به معنویت دینی، او گفت: «گسترش میراث معنوی در ادبیات کودک الزامی است.»

او این چنین بر الزام پرهیز از منفعت گیری سطحی از مفاهیم دینی و معنوی در آثار کودکانه پافشاری کرد و خواستار توزیع مناسب آثار ادبیات معنوی کودک در سراسر سرزمین شد.

میرزایی، آخرین سخنران، در پیامی مختصر به اهمیت پرورش عرفانی در ادبیات کودک اشاره کرد و او گفت: پرورش عرفانی اصول و قواعد خاص خود را دارد که با اهمیت ترین آنها، اصول توحیدی است و باید در قصه‌ها برای کودکان به‌گفتن بذری کاشته شود تا زیست توحیدی در آنان رشد کند.

انتهای مطلب/