[ad_1]
به گزارش دانشجو
به نقل از دانشجو، اکبر صحرایی از جمله نویسندگانی است که نامش با ادبیات دفاع مقدس پیوند خورده است. او در کتاب «کانال مهتاب» که با همین نگاه نوشته شده، داستانهایی خوشخوان و پرکششی از فضای صمیمی و لحظات ناب از دل جنگ تحمیلی اراعه کرده است.
او که خود سابقه وجود در جبهه دارد و داستانهایش برگرفته از تجربیاتش در دوره نوجوانی است، در این تاثییر نیز تلاش کرده است تا تصاویری قابل فهمیدن و زنده از جبهههای جنگ به مخاطب امروز اراعه دهد، تصاویری که ریشه در حقیقت دارند. دانشجو با او درمورد این تاثییر و چگونگی خلق آن به او مباحثه پرداخت که در ادامه میخوانید:
*آقای صحرایی ایده نگارش کتاب «کانال مهتاب» چطور به ذهن شما رسید؟
من سه سال از هشت سال جنگ تحمیلی در جبههها وجود داشتم و عموماً بین نوجوانان و جوانان بودم؛ نسلی که رشادتها، ایثارگریها و زندگی دلنشین و عجیبی در جبههها داشتند. کمکم به ذهنم رسید که این فرهنگ باید به نسل سپس هم منتقل شود. هنگامی جنگ همه شد و به کلمه گرد و غبار درگیریها فروکش کرد، اغاز کردم به نوشتن خاطراتی از آن دوران. نزدیک به 200 خاطره از آن ایام نوشتم که عمدتاً در دو هفتهنامه کمان با مدیریت آقایان سرهنگی و بهبودی به چاپ رسید.
در خلال این نوشته، 14 ایده از دل این خاطرات به ذهنم رسید تا بتوانم در قالب داستان بازآفرینی کنم؛ داستانهایی که راوی آنها نوجوانان و جوانان باشند و بتوانند با مخاطب نسل امروز ربط برقرار کنند. سپس از جنگ، دورههای داستاننویسی را نزد نویسندگانی چون شهریار مندنیپور گذراندم و بعد از آن، تصمیم گرفتم فضاهای نابی که در دفاع مقدس رخ داده و توانایی کردهام، در این قالب برای مخاطبان امروز روایت کنم. تلاش داشتم که این داستانها، جنبه طنز داشته باشند و قصهای برای گفتن. اینطور شد که کتاب «کانال مهتاب» شکل گرفت.
کتاب چند دهه قبل برای نخستینبار انتشار شد، اما بعد از مدتی چاپ آن به پایان رسید و به کلمه نایاب شد. بعد از این، کتاب را با نشر جمال انتشار کردم. کتاب «کانال مهتاب» در واقع مجموعه داستان مختصر است که داستانها، از نظر موضوعی با یکدیگر ربط دارند.
*چرا برای روایت داستانهای دفاع مقدس، از جمله همین کتاب «کانال مهتاب»، زبان طنز را انتخاب کردهاید؟
طنز ابزاری کارآمد برای انتقال موضوعات گوناگون زندگی است.در حوزه ادبیات انقلاب اسلامی و دفاع مقدس، دوستان نویسنده کمتر سراغ طنز رفتهاند؛ به همین علت به ذهنم رسید آثار را از این طریق برای نسل جوان روایت کنم.
علت دیگر این است که در دوران دفاع مقدس، سرزندگی، نشاط و شوخطبعی عجیبی وجود داشت که متأسفانه امروز کمتر به آن پرداخته میشود. یکی از دلایلی که علتماندگاری نیروها در جبههها میشد، وجود همین روحیه می بود. به گفتن نمونه، جوان یا نوجوانی تنها برای 45 روز به جبهه اعزام میشد، اما بعد از مدتی آنقدر دوست داشت آنجا بماند تا شهید شود؛ یک علت کشش جبههها همین روحیه سرزندگی می بود که در رزمندگان و در فضای جبهه وجود داشت.
با این حال کمتر نویسندهای به این بُعد از جبهه دقت نشان داده است. از این جهت میبینیم که تعداد بسیاری از آثاری که در حوزه دفاع مقدس خلق میشود، محدود در شهادت، درگیریهای میدانی در جنگ و … است.
*طی چند دهه قبل آثار بسیاری در حوزه ادبیات دفاع مقدس خلق شده است. از نظر شما به گفتن نویسندهای که عمده آثارتان در این فضا خلق شده است، چه راههای نرفتهای در این حوزه وجود دارد؟
ما در نوشته جنگ با یک ظاهر آن روبه رو هستیم که در کشتن، خون، انفجار و … خلاصه میشود. اما جنگ هشت ساله با نام دفاع مقدس یاد میشود؛ نامی که برگرفته از فرهنگ عاشورا و متفاوت با دیگر جنگهای دنیاست. این فرهنگ میطلبد که نویسندگان به ابعاد گوناگون آن دقت نشان دهند.
تا امروز در عمده آثاری که در حوزه دفاع مقدس نوشته شده است درگیریها، خشونتها و… حرف های شده ولی کمتر به لایههای پنهانی جنگ در داستان پرداخته شده است. یکی از لایههای جنگ، زندگی پر نشاط رزمندگان است که باید برای مخاطب امروز حرف های شود.
انتهای مطلب/
دسته بندی مطالب
[ad_2]منبع