آمار ضعیف ووشوکاران برابر چینی‌ها/ کارکرد درخشان بانوان «تالو» – دانشجو | اخبار ایران و جهان

دانشجو – گروه ورزشی – محمد بیرامی: این دوره از مسابقات با وجود ووشوکارانی از ۲۳ سرزمین به زمان چهار روز به میزبانی ماکائو برگزار شد. رقابت‌هایی که با کسب ۷ مدال طلا، سه نقره و ۵ برنز و کسب گفتن نایب قهرمانی برای کشورمان به آخر رسید. بازدید کیفیت فنی نمایندگان کشورمان نگرانی‌هایی را برای آینده این رشته در میدان ها رسمی در پی داشت که انتظار می‌رود مسئولان فدراسیون ووشو که برخی از کارشناسان فنی را خانه نشین کرده‌اند، بیشتر از قبل به فکر آینده این رشته باشند.

در قسمت ساندا هم نمایندگان کشورمان کم شدن فاحشی نسبت به هشت سال قبل داشتند. در ساندا ۱۸ مدال طلا در هر دو قسمت بانوان و آقایان توزیع شد که ۷ مدال طلا را چینی‌ها کسب کردند، ۵ مدال سهم ملی پوشان کشورمان شد، ویتنام سه طلا گرفت، قزاقستان دو مدال و یک مدال را نیز هندی‌ها به دست آوردند. فارغ از این که تعداد ووشوکاران حاضر در قسمت ساندا کم می بود و تعداد بسیاری از ورزشکاران با یک پیروزی و یا حتی استراحت به فینال رسیدند باید گفتن کنیم که با این شرایط ووشو در قاره کهن دو قطبی شده و غیر از چین و ایران، سرزمین فرد دیگر توان رقابت با این دو را ندارد.

در این رقابت‌ها به لحاظ کیفیت مدالی، در گروه مردان نتایج ضعیف‌تر از دوره قبل می بود. چهار طلا، یک نقره و دو برنز سپس از هشت سال به سه طلا، یک نقره و سه برنز افت یافت. اما در قسمت بانوان دو طلا و سه برنز دوره قبل با عملکردی بهتر به دو طلا، دو نقره و یک برنز تبدیل شد. اما در قسمت فنی نمی‌توان ضعف‌های مشهود را نادیده گرفت. این که در شش مبارزه رو در رو با چینی‌ها تنها یک پیروزی کسب می‌کنیم را نمی‌توان نادیده گرفت. ضمن این که در وزن ۸۰- کیلوگرم هم یک چینی برابر خورشیدی مبارزه نکرد. یاسمن باقرزاده در وزن ۷۰- کیلوگرم تنها پیروزی نمایندگان کشورمان را برابر چینی‌ها به دست آورد. مسئله مهم و دلواپس کننده آنکه رضا عبداللهی و محمد فرهادی به حریفان غیر چینی باختند تا مشکلات فنی این تیم زیاد تر به چشم بیاید.

مشکلات فنی ووشوکاران برابر رقبای چینی، همان مشکلی است که کوراش کاران در گیر آن می باشند. هر چه مقدار کوراشی ها در مبارزه با رقبای ازبکستانی ناتوان در کسب پیروزی می باشند، زیاد تر از آن سانداکاران در پیکار با رقبای چینی دست بسته و بازنده‌اند. یقیناً در سال‌های تازه تک پیروزی‌هایی به دست آمده، همانند همین برتری باقرزاده و یا پیروزی که سیفی در مسابقات جهانی برابر رقیب چینی داشت، اما تعداد آنها آنقدر محدود بوده که نمی‌توان کورسویی از امید در آن یافت. این که چرا در این سال‌ها فکری برای این معضل نشده، سوالی است که باید مسئولان فدراسیون ووشو برای آن پاسخی داشته باشند.

به نظر می‌رسد که تیم ملی ووشو در قسمت ساندای مردان نیاز به یک بزرگ‌تر دارد. فردی که به لحاظ فنی آشنا به امور و قوانین باشد و از آن مهم‌تر توان مدیریت ملی پوشان را داشته باشد. از زمان قطع همکاری حسین اوجاقی با فدراسیون ووشو تا این مدت این چنین فردی در رأس تیم‌های ملی قرار نگرفته و همین نوشته علتروند نزولی تیم ملی در قسمت فنی آن هم سپس از هشت سال شده است. این تیم نیاز به بازنگری در قسمت‌های گوناگون دارد و نادیده گرفتن ضعف‌ها و سخن بگویید از پیروزی‌های دیدنی، یعنی خوابیدن پشت گفتن نایب قهرمانی و از دست فرصتی که باید برای ترمیم تیم ملی منفعت گیری شود.