منبع های معتبر شیعه و سنی شهادت حضرت زهرا(س) را تایید می کنند_دانشجو

به نقل از دانشجو، شهادت حضرت فاطمه زهرا (س) نه تنها یک حادثه تاریخی است، بلکه یک آموزه معنوی و فلسفی عمیق برای بشریت است. او که در دوران حیات خود در کنار پیامبر اسلام (ص) چون شعله‌ای از نور می‌درخشید، بعد از رحلت پدر، به گفتن نگهبان حقیقی ولایت و حقیقت، در برابر ظلم‌هایی که به اهل بیت و دین اسلام تحمیل می‌شد، مقاومت کرد. اما این مقاومت با ظلمی که بر او و خاندانش روا داشتند، به نقطه‌ای رسید که در نهایت به شهادت مظلومانه او انجامید.

حضرت فاطمه (س) با دفاع از حقیقت و ولایت، به اختصاصی در خطبه‌های معروف خود در مسجد پیامبر (ص)، نه تنها مشروعیت سلطنت ظالمانه‌ای که بعد از وفات پیامبر به سرکار آمد، بلکه تعداد بسیاری از اصول فقهی و حقوق اجتماعی اسلام را برملا کرد. خطبه‌هایی که مملو از دلایلهای عقلانی و قرآنی بودند و نشان‌دهنده عمق آگاهی و بصیرت او در فهمیدن دین می بود.

شهادت حضرت زهرا، اگرچه در دنیای مادی به دست افرادی که برای موقعیت‌های سیاسی و اجتماعی به سرکوب حقیقت پرداختند، به وقوع پیوست، اما از منظر معنوی و الهی او یک شهید راستین است که با جانفشانی خود نور حقیقت را در دل تاریخ روشن نگاه داشت. شهادت حضرت، از این رو نه تنها یک آخر تراژیک نیست، بلکه اغاز یک تحول روحی و معنوی است که تا همیشه در دل مسلمانان و همه آزادی‌خواهان جهان باقی خواهد ماند.

آن بانوی مکرم و بزرگوار با خون خود به ما آموخت که برای حقیقت و عدل باید فداکاری کرد، حتی اگر به قیمت از دست دادن جان باشد. شهادت او به گفتن درسی بزرگ در تاریخ اسلام باقی خواهد ماند؛ درسی که به اختصاصی در این دوران ما را به پاسداری از ولایت و حقیقت دعوت می‌کند.

دانشجو در او مباحثه با حجت الاسلام والمسلمین رضا محمدی، به بازدید برخی شبهات و نکات در شهادت حضرت فاطمه زهرا (س) پرداخته است.

شبهه در یک نوشته بدیهی!

یکی از قطعیات تاریخی، ماجرای شهادت مظلومانه حضرت فاطمه زهرا (س) است. با وجود تأکیدات و مستندات بسیاری که در این باره وجود دارد، آیا شهادت حضرت هم چنان مورد تردید برخی قرار دارد؟

بله، برخی افراد تلاش می‌کنند که شهادت حضرت زهرا (س) را زیر سوال ببرند و به نظر می‌آید که این شبهه‌ها به یک نوشته بدیهی اشاره می‌کنند. اما باید دقت داشت که شهادت در دو معنی نقل است: یکی این که فرد به یکباره در راه خدا کشته می‌شود و فرد دیگر این که فرد به علت ضربات داخل شده در دفاع از دین خدا جان خود را از دست می‌دهد. در رابطه حضرت زهرا، شهادت به معنی دوم کاملاً مصداق دارد.

با این وجود، آیا منبع های معتبر تاریخی شهادت حضرت زهرا (س) را قبول می‌کنند؟

بله، در منبع های معتبر تاریخی اهل سنت نیز به دعوا به خانه حضرت زهرا (س) اشاره شده است. مطابق روایات معتبر، شهادت حضرت زهرا (س) به علت ضربات شدیدی می بود که ایشان در حادثه دعوا به خانه‌شان دریافت کردند. این ضربات جهت سقط جنین فرزند حضرت زهرا (محسن) و در نهایت تبدیل بیماری و شهادت ایشان شد. به این علت حضرت زهرا به شهادت رسیدند نه بر تاثییر مرگ طبیعی، بلکه به علت حملات و ضربات وارده در دفاع از ولایت و امامت.

اگرچه در منبع های حکومتی و تحت تأثیر سیاست‌های حاکمان آن زمان به این مسائل پرداخته نمی‌شد، اما در منبع های شیعه و برخی منبع های اهل سنت این نوشته ذکر شده است.

بعد چرا برخی افراد در رابطه شهادت حضرت زهرا (س) تردید دارند؟

این تردیدها زیاد تر از سوی گروه‌هایی همانند وهابی‌ها نقل می‌شود که هدفشان تشکیل اختلاف در بین مسلمانان است. در حالی که این نوشته در تاریخ اسلامی به وضوح اشکار است و شهادت حضرت زهرا (س) یک حقیقت تاریخی است. برخی از تحلیلگران تلاش می‌کنند این نوشته را زیر سوال ببرند، اما این مسائل باید با روش تاریخی بازدید شوند و نه با تحلیل‌های سست و واهی.

عکس العمل امام علی (ع) در برابر شهادتی مظلومانه

سوال فرد دیگر که نقل می‌شود مربوط به نوع عکس العمل امام علی (ع) در برابر این شهادت مظلومانه است. آیا امیرالمؤمنین علی علیه‌السلام در روبه رو با دعوا به خانه حضرت زهرا (س) واکنشی نشان دادند؟

حضرت امیرالمؤمنین امام علی علیه‌السلام به علت نگه داری اسلام و جلوگیری از جنگ داخلی در مدینه، از شمشیر کشیدن و مقابله نظامی با مهاجمین خودداری کردند. آن زمان تعداد بسیاری از مناطق مسلمان نشین در حال ارتداد بودند و در صورتی که جنگ داخلی در مدینه اغاز می‌شد، گمان نابودی اسلام وجود داشت. حضرت علی علیه‌السلام برای نگه داری اسلام صبر کردند، گرچه می‌توانستند با قوت داخل میدان شوند و فردی جرات مقاومت در برابر ایشان نداشت.

درواقع امام علی علیه‌السلام از جنگ داخلی جلوگیری کردند و این کار برای نگه داری وحدت اسلام و جلوگیری از فتنه‌های داخلی می بود. به اختصاصی که تعداد بسیاری از منافقان در آن زمان به جستوجو تشکیل جنگ داخلی بودند تا اسلام را از بین ببرند. حضرت با صبر و شجاعت خود از این فتنه‌ها جلوگیری کردند تا اسلام از خطر نابودی نجات یابد.

گروه‌هایی همانند وهابی‌ها در ترویج این چنین شبهاتی نقش دارند

باید دقت داشت که گروه‌هایی همانند وهابی‌ها که فلسفه وجودی‌شان تشکیل اختلاف بین مسلمانان است، این شبهات را در رسانه‌ها و فضای مجازی نقل می‌کنند. اما ما ناچاریم که از حق دفاع کنیم و این مطالب را به روش صحیح تاریخی گفتن کنیم.

شهادت حضرت زهرا (س) یک حقیقت تاریخی است که در منبع های معتبر آمده است. این شهادت به علت ضربات داخل شده به ایشان بعد از رحلت پیامبر و در دفاع از ولایت و امامت بوده است. به این علت تردید در این کار نه تنها بی‌پایه است، بلکه تحریف تاریخ اسلام است. باید با راه حلهای تاریخی صحیح به این قضیه پرداخته شود و از هرگونه تحریف و تحلیل‌های نادرست جلوگیری کرد.

اسرار دفن شبانه

شبهه فرد دیگر که نقل می‌شود مربوط به دفن شبانه حضرت فاطمه است. چرا این بانوی مکرم که دختر پیامبر (ص) و همسر امام علی (ع) بودند، با آن همه شأن و مرتبه به طور پنهانی دفن شدند؟

حضرت به دلایلی که بر پایه شواهد تاریخی وجود دارد، به طور پنهانی دفن شد. یکی از دلایل این پنهانی بودن دفن، هراس از عکس العمل‌های برخی از افراد در آن زمان می بود که ممکن می بود به علت اختلافات سیاسی و مذهبی، تصمیم توهین و بی‌احترامی به مقام حضرت را داشته باشند. اگر مشکلی نبوده است، چرا باید دفن حضرت به طور شبانه و مخفیانه انجام می‌شد؟ در تاریخ آمده که حتی برخی خواستند قبر ایشان را نبش کنند، که عکس العمل‌های حضرت علی (ع) مانع از آن شد.

حتی مزار حضرت زهرا (س) به علت شرایط خاص آن زمان و هراس از دشمنی‌های احتمالی، مخفی نگه داشته شد. در حالی که قبر برخی از همسران پیامبر (ص) و دختران ایشان اشکار است، قبر حضرت زهرا هم چنان مخفی باقی مانده است.

این قضیه خود یک ناظر تاریخی است که مشخص می کند در آن زمان برخی افراد از دفن علنی ایشان جلوگیری کرده و خواستند که همه چیز به طور مخفیانه انجام شود.

منظور این است که برخی افراد می‌خواهند در رابطه تاریخ حضرت زهرا (س) اشتباهاتی را نقل کنند؟

بله، برخی از افراد یا به طور به عمد یا به علت ناآگاهی، مطالب نادرستی را در رابطه حضرت صدیقه طاهره (س) نقل می‌کنند. این افراد امکان پذیر بخواهند ذهن مردم را به نادرست بیندازند و به همین علت این مطالب را در سطح عمومی نقل می‌کنند. اما حقیقت در منبع های معتبر تاریخی و علمی به وضوح آمده است و نباید اجازه داد که این مسائل به افترا و به تصمیم تشکیل تفرقه نقل شوند.

باید مواظب باشیم که این مسائل تاریخی به سطح عمومی کشیده نشود؛ چون این مسائل می‌توانند علتاختلاف و تفرقه بین مسلمانان شوند. هنگامی مباحث دینی و تاریخی به سطح عموم می‌آید و افراد بدون آگاهی و به طور سطحی در رابطه آن نظر خواهند داد، امکان پذیر به جای تشکیل فهمیدن صحیح، اختلاف و دشمنی تشکیل کنند. برای جلوگیری از این تفرقه‌ها باید این مسائل را در محافل علمی و با دقت بازدید کرد.

انتهای مطلب/